ទំព័រដើម >> ការពិតអំពីការពិសាគ្រឿងស្រវឹង
ទំព័រដើម >> ការពិតអំពីការពិសាគ្រឿងស្រវឹង
នៅលើអត្ថបទនេះ
ជាតិអាល់កុលដែលយើងពិសា មិនថានៅក្នុងស្រាបៀរ ស្រា និងគ្រឿងស្រវឹងផ្សេងៗ គឺជាសារធាតុអេតាណុល ដែលផលិតចេញពីផ្លែឈើ គ្រាប់ធញ្ញជាតិ និងបន្លែ។ ប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងទាំងអស់សុទ្ធតែមានផ្ទុកសារធាតុអេតាណុល បើទោះបីជាកំហាប់ចុងក្រោយ (ភាគរយជាតិអាល់កុល ធៀបនឹងបរិមាណគ្រឿងស្រវឹង) ប្រែប្រួលតាមប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងក៏ដោយ។
ដើម្បីជួយអ្នកឱ្យយល់ថាតើអ្នកកំពុងពិសាជាតិអាល់កុលប៉ុន្មាន រដ្ឋាភិបាលនៅជុំវិញពិភពលោកបានកំណត់ថា តើការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យមគួរមានជាតិអាល់កុលប៉ុន្មាន។ មិនថាអ្នកពិសាគ្រឿងស្រវឹងប្រភេទអ្វី មានដូចជាស្រាបៀរ និងស្រាផ្សេងៗ ការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យមមានចំណុះជាតិអាល់កុលដូចគ្នា (គិតជាក្រាម)។
ផ្នែកនេះនឹងផ្តល់នូវការពិតមួយចំនួនអំពីគ្រឿងស្រវឹង និងនិយមន័យនៃការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម ដើម្បីជួយអ្នកឱ្យយល់ពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងពិសា និងចំនួនប៉ុន្មាន។
អាល់កុលទាំងអស់ដែលយើងពិសា មិនថាជាស្រាបៀរ និងប្រភេទស្រាផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ដូចជាសាកេ ស្រាស គឺសុទ្ធតែមានផ្ទុកសារធាតុអេតាណុល ផលិតឡើងនៅពេលដែលផ្លែឈើ បន្លែ ឬគ្រាប់ធញ្ញជាតិឡើងមេ។ ស្រាបៀរត្រូវបានផលិតចេញពីធញ្ញជាតិ ស្រាទំពាំងបាយជូរផលិតចេញពីទំពាំងបាយជូរ និងសាកេផលិតចេញពីអង្ករ។ ដោយឡែក ស្រាជាតិខ្ពស់អាចត្រូវបានផលិតចេញពីគ្រឿងផ្សំផ្សេងៗគ្នាជាច្រើន ហើយឆ្លងកាត់ជំហានបន្ថែមក្នុងដំណាក់កាលចម្រាញ់ ដើម្បីយកចេញសារធាតុមិនបរិសុទ្ធ និងប្រមូលផ្តុំសារធាតុអេតាណុល។ ប៉ុន្តែជាតិអាល់កុលនៅក្នុងប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងទាំងអស់គឺដូចគ្នា។
គ្រឿងស្រវឹងដែលផលិតដោយខុសច្បាប់ ឬផលិតនៅតាមផ្ទះ អាចមានជាតិអាល់កុលប្រភេទផ្សេងទៀតដែលអាចពុល។ ជាឧទាហរណ៍ សារធាតុមេតាណុល (អាល់កុលឈើ) មានជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងករណីពុលជាច្រើន ហើយអាចបណ្តាលឱ្យងងឹតភ្នែក ហើយថែមទាំងអាចបណ្តាលឱ្យបាត់បង់ជីវិតទៀតផង។i
[i] Ashurst, J.V. & Nappe, T.M. Methanol toxicity. Treasure Island, FL: StatPearls Publishing, 2023.
មិនថាអ្នកជ្រើសរើសគ្រឿងស្រវឹងប្រភេទស្រាវីស្គី កូញាក់ ស្រាបៀរ ឬស្រាប្រភេទដទៃក៏ដោយ គឺសុទ្ធតែមានផ្ទុកសារធាតុអេតាណុល។ ប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងណាក៏ដោយដែលអ្នកជ្រើសរើស ការពិសាសារធាតុអេតាណុលក្នុងបរិមាណដូចគ្នា នឹងមានឥទ្ធិពលដូចគ្នាចំពោះអ្នក។
គ្រឿងស្រវឹងនៅតែជាគ្រឿងស្រវឹង។
ប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងផ្សេងៗគ្នាមានឥទ្ធិពលខុសៗគ្នា ពោលគឺអាស្រ័យទៅលើបរិមាណជាតិអាល់កុលនៅក្នុងគ្រឿងស្រវឹងក្នុងមួយលីត្រ។ វាត្រូវបានវាស់ជាភាគរយនៃជាតិអាល់កុលធៀបនឹងបរិមាណគ្រឿងស្រវឹង (Alcohol by Volume) និងប្រែប្រួលតាមប្រភេទគ្រឿងស្រវឹង។
រដ្ឋាភិបាលក្នុងប្រទេសជាច្រើនបានកំណត់ជាផ្លូវការនូវបរិមាណជាតិអាល់កុលក្នុងការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម ឬក្នុងការទទួលទានម្ដង[i], [ii] ហើយការកំណត់នេះគឺដូចគ្នាចំពោះគ្រឿងស្រវឹង ទាំងស្រាបៀរ និងស្រាផ្សេងៗ។
ការកំណត់ទាំងនេះអាចជួយអ្នកឱ្យយល់ថាតើអ្នកគួរពិសាគ្រឿងស្រវឹងមានជាតិអាល់កុលប៉ុន្មាន មិនថាអ្នកពិសាគ្រឿងស្រវឹងប្រភេទអ្វីនោះទេ។ ដូចដែលយើងនឹងបានឃើញនៅផ្នែកបន្តបន្ទាប់ទៀតអំពីការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម ដែលនឹងជួយយើងឱ្យយល់ពីការ ណែនាំអំពីការពិសាផងដែរ។
កំហាប់នៃជាតិអាល់កុលប្រែប្រួលតាមប្រភេទ គ្រឿងស្រវឹង៖ ជាធម្មតាជាតិអាល់កុលមាន ៤.៥% សម្រាប់ស្រាបៀរ និងចន្លោះពី ១២% ទៅ ១៤% សម្រាប់ស្រាទំពាំងបាយជូរ និង ៤០% សម្រាប់ស្រា Spirit និងចន្លោះពី ៣០% ទៅ ៦០% សម្រាប់ស្រាស (Baijiu)។
ដោយសារតែកែវទំហំផ្សេងគ្នា ត្រូវបានប្រើ សម្រាប់បម្រើជូននូវគ្រឿងស្រវឹងផ្សេងៗគ្នា ប៉ុន្តែបរិមាណនៃជាតិអាល់កុលក្នុងការពិសា គ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម៉គឺតែងតែដូចគ្នា។
និយមន័យនៃការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម គឺខុសគ្នាទៅតាមប្រទេសផ្សេងៗគ្នា។ និយមន័យទូទៅបំផុតគឺ ១០ ក្រាមនៃជាតិអាល់កុលក្នុងការពិសាម្ដង មិនថាជាស្រាបៀរ ឬប្រភេទស្រាផ្សេងៗ។
និយមន័យនេះ អនុញ្ញាតឱ្យអ្នកប្តូរបរិមាណគ្រឿងស្រវឹងដែលបានពិសាជាទូទៅ ទៅជាការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម និងបរិមាណសរុបជាក្រាមរបស់ជាតិអាល់កុល។ ឧទាហរណ៍ ការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម ១០ ក្រាមគឺស្មើនឹង៖
ស្រាបៀរកន្លះកែវ (២៥០ ម.ល) ស្មើនឹង (៥% ABV)
ស្រាទំពាំងបាយជូរមួយកែវ (១០០ ម.ល) ស្មើនឹង (១២% ABV)
ស្រា Spirit មួយកែវ (៣០ ម.ល) ស្នើនឹង (៤០% ABV)
ប្រទេសមួយចំនួន រួមទាំងកម្ពុជា ថៃ ចិន ម៉ាឡេស៊ី និងឥណ្ឌូនេស៊ី មិនមាននិយមន័យផ្លូវការអំពីការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យមទេ។ ក្នុងករណីនេះ យើងគួរសន្មត់ថាកម្រិតជាតិអាល់កុលអាចស្ថិតនៅត្រឹម ១០ ក្រាម។
[i] Kalinowski A, Humphreys K. Governmental standard drink definitions and low-risk alcohol consumption guidelines in 37 countries. Addiction, 2016. 111:1293-8.
[ii]International Alliance for Responsible Drinking (IARD). Drinking guidelines: general population. Washington, DC: IARD, 2022.
គ្រឿងស្រវឹងគឺជាគ្រឿងស្រវឹងជានិច្ច មិនថាជាប្រភេទអ្វីដែលអ្នកជ្រើសរើសពិសាឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកទទួលទានដូចគ្នា ផលប៉ះពាល់លើអាកប្បកិរិយា និងសុខភាពរបស់អ្នកក៏ដូចគ្នា មិនថាអ្នកពិសាស្រាបៀរ ឬប្រភេទស្រាផ្សេងៗទៀត។ អ្នកនៅតែអាចទទួលទានខុសបាន។
តារាងនេះនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវព័ត៌មានអំពីចំនួនជាតិអាល់កុលដែលមាននៅក្នុងគ្រឿងស្រវឹងទាំងនេះ ក្នុងបរិមាណខុសៗគ្នា និង ABV ខុសៗគ្នា។ ការគណនាបង្ហាញពីបរិមាណនៃការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម ១០ ក្រាម។
(ដោយផ្អែកលើបរិមាណនៃការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម ១០ ក្រាម)
| ប្រភេទគ្រឿងស្រវឹង (បរិមាណ និង ABV) |
ABV (%) | ក្រាមនៃជាតិអាល់កុល | គ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យម ១០ ក្រាម (ត្រូវបានបង្គត់) |
| ស្រាទំពាំងបាយជូរ (ស ផ្កាឈូក ក្រហម) (ដប ៧៥០ ម.ល) |
13.5 | 101.3 | 10 |
| ស្រាទំពាំងបាយជូរ (ស ផ្កាឈូក ក្រហម) (កែវ ១៧៥ ម.ល) |
13.5 | 23.6 | 2.4 |
| ស្រាទំពាំងបាយជូរ (ស ផ្កាឈូក ក្រហម) (ដប ៧៥០ ម.ល) |
12 | 90 | 9 |
| ស្រាទំពាំងបាយជូរ (ស ផ្កាឈូក ក្រហម) (កែវ ១៧៥ ម.ល) |
12 | 21 | 2 |
| ស្រាទំពាំងបាយជូរ (ស ផ្កាឈូក ក្រហម) (កែវ ១២៥ ម.ល) |
12 | 15 | 1.5 |
| ស្រាទឹកផ្លែឈើ Alcopop (២៧៥ ម.ល) |
5.5 | 15 | 1.5 |
| ស្រា Lager ស្រាបៀរ ស្រា Cider (ដប ៣៣០ ម.ល) |
5 | 16.5 | 1.7 |
| ស្រា Lager ស្រាបៀរ ស្រា Cider (កែវ ៤៧៣ ម.ល) |
5 | 23.7 | 2.4 |
| ស្រា Spirit ពិសាម្តង* (៣០ ម.ល) |
40 | 12 | 1.2 |
| ស្រា Spirit (ដប ៧៥០ ម.ល) |
40 | 300 | 30 |
| សាកេ “go” (១៨០ ម.ល) |
15 | 27 | 2.7 |
គ្រឿងស្រវឹងដែលអ្នកទិញដោយស្របច្បាប់ត្រូវបានផលិតឡើងតាមស្តង់ដារតឹងរ៉ឹង។ នេះធានាថាគ្រឿងស្រវឹងទាំងនោះមិនមានធាតុផ្សំដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ ហើយ ABV ត្រូវបានគេដឹងមុនជានិច្ច។
គ្រឿងស្រវឹងមួយចំនួនដែលទទួលទាននៅទ្វីបអាស៊ីត្រូវបានផលិតក្រៅផ្លូវការ ដោយគ្មានស្តង់ដារ និងការត្រួតពិនិត្យត្រឹមត្រូវ ហើយអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ ឬអាចសម្លាប់អ្នកបាន។ បរិមាណជាតិអាល់កុល (ABV) របស់វាអាចខ្ពស់ខ្លាំង ឬអាចមានសារធាតុគីមីដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ ឬពុល។[i][ii] ជារៀងរាល់ឆ្នាំ មនុស្សជាច្រើននៅជុំវិញពិភពលោកបានស្លាប់បន្ទាប់ពីពិសាគ្រឿងស្រវឹងទាំងនេះ។
អ្នកប្រហែលជាមិនសូវបានដឹងអំពីគ្រឿងស្រវឹងដែលអ្នកកំពុងពិសានោះទេ ហើយវាពិតជាសំខាន់ណាស់ដែលអ្នកទិញ និងទទួលយកគ្រឿងស្រវឹង តែពីមនុស្ស ឬទីកន្លែងដែលអ្នកទុកចិត្តប៉ុណ្ណោះ។
[i] International Alliance for Responsible Drinking (IARD). Alcohol in the shadow economy: Unregulated, untaxed, and potentially toxic. Washington, DC: IARD, 2018.
[ii]Lachenmeier, D.W. et al. The impact of unrecorded alcohol use on health: what do we know in 2020? J Stud Alcohol Drugs, 2021. 82: 28-41.
មនុស្សជាច្រើនពិសាគ្រឿងស្រវឹង ដូចជាស្រាបៀរ និងស្រាផ្សេងៗទៀតជាមួយអាហារ ឬគ្រឿងស្រវឹងទទេ។ គ្រឿងស្រវឹងទាំងអស់មានកាឡូរី។ មួយក្រាមនៃសារធាតុអេតាណុល មានប្រហែល ៧ កាឡូរី (kcal),[i] ដូច្នេះការពិសាគ្រឿងស្រវឹងជាមធ្យម ១០ ក្រាម មានប្រហែល ៧០ កាឡូរី។ ជាតិស្ករនៅក្នុងគ្រឿងស្រវឹង ដូចជាស្រាបៀរ និងស្រា ក៏អាចបន្ថែមកាឡូរីផងដែរ ដូចជាការលាយគ្រឿងស្រវឹងជាមួយនឹងទឹកផ្លែឈើ ឬគ្រឿងស្រវឹងប្រភេទផ្សេងទៀតដែលធ្វើឲ្យបរិមាណកាឡូរីសរុបកើនឡើងខ្ពស់។ ជាលទ្ធផល គ្រឿងស្រវឹងផ្សេងៗគ្នាមានបរិមាណកាឡូរីសរុបខុសៗគ្នា បើទោះបីជាវាស្មើការពិសាគ្រឿងស្រវឹងក្នុងកម្រិតមធ្យមក៏ដោយ។[ii]
សារធាតុផ្សំផ្សេងទៀតដូចជាវីតាមីន និងសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មមាននៅក្នុងគ្រឿងស្រវឹងមួយចំនួន ប៉ុន្តែបរិមាណគឺតិចតួចណាស់នៅក្នុងគ្រឿងស្រវឹងធម្មតា។ គ្រឿងស្រវឹងមានជាតិអាល់កុលមិនគួរត្រូវបានទទួលទានក្នុងគោលបំណងបង្កើនអាហារូបត្ថម្ភ ឬដើម្បីបង្កើនសុខភាពរបស់អ្នកឡើយ។
[i] Cederbaum, A.I. Alcohol metabolism. Clin Liver Dis, 2012. 16: 667-85.
[ii] Medline Plus. Calorie count – alcoholic beverages. 2024.
គោលការណ៍ណែនាំអំពីការពិសាដែលមានគោលបំណងជួយមនុស្សឱ្យជៀសផុតពីគ្រោះថ្នាក់ពីពិសាស្រា ជាធម្មតាផ្តល់នូវព័ត៌មានស្តីពីកម្រិតការទទួលទានក្នុងលក្ខខណ្ឌចំពោះចំនួនក្រាមជាតិអាល់កុល។ ការដែលអាចប្រៀបធៀប ប្តូរព័ត៌មានភេសជ្ជៈទាំងនេះទៅតាមភេសជ្ជៈស្តង់ដារជួយអ្នកប្រើប្រាស់អនុវត្តការណែនាំទាំងនេះទៅនឹងអាកប្បកិរិយា ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។
មិនមាននិយមន័យស្តង់ដារភេសជ្ជៈតែមួយទេ។ ខណៈពេលដែលស្តង់ដារ 10 ក្រាមគឺជារឿងធម្មតាបំផុត នៅទូទាំងប្រទេស ទំហំនៃភេសជ្ជៈស្តង់ដារមានចាប់ពី 8 ទៅ 20 ក្រាម។
ដោយសារភេសជ្ជៈមួយចំនួនមានផ្ទុកសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងវីតាមីន សារធាតុទាំងនេះ មាន វត្តមាននៅក្នុងកំហាប់ទាប។ សារធាតុសកម្មសំខាន់នៅក្នុងភេសជ្ជៈដែលមានជាតិអាល់កុលគឺសារធាតុអេតាណុល ហើយឥទ្ធិពលរបស់វាទៅលើសុខភាពជាកត្តាសំខាន់បំផុត។ គ្រោះថ្នាក់ដែលអាចកើតមានពីពិសាស្រាបៀរ
គ្រឿងស្រវឹងគឺជាគ្រឿងស្រវឹង។ ការពិសាស្រាបៀរ និងស្រាផ្សេងៗទៀត មានបរិមាណជាតិអាល់កុលដូចគ្នា ហើយប្រសិនបើទទួលទានដូចគ្នា វានឹងមានឥទ្ធិពលដូចគ្នាលើរាងកាយ។ មិនមានប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងណាដែលសុវត្ថិភាពជាងមួយណាទេ ហើយទាំងអស់គឺសុទ្ធតែអាចទទួលទានខុសដូចគ្នា។
ដោយសារមិនមានការត្រួតពិនិត្យគ្រឿងស្រវឹងក្រៅផ្លូវការ និងផលិតតាមផ្ទះ និងគ្មានស្តង់ដារណែនាំ ភេសជ្ជៈទាំងនេះខ្លះអាចមិនមានសុវត្ថិភាព។ ពួកវាអាចមានជាតិអាល់កុលខ្ពស់ (ABV) ឬរួមបញ្ចូលសារធាតុពុល និង គ្រោះថ្នាក់ និងការចម្លងរោគ។
ប្រភពនៅលើវ៉ិបសាយថ៍នេះមិនមានបំណងជាដំបូន្មានសុខភាពសម្រាប់បុគ្គលនោះទេ។ អ្នកដែលមានសំណួរជាក់លាក់អំពី ការសេពគ្រឿងស្រវឹងត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញថែទាំសុខភាព។ ជាមួយគ្នា ពួកគេអាចកំណត់នូវអ្វីដែលល្អបំផុតសម្រាប់បុគ្គលនោះ ដោយផ្អែកលើកត្តាហានិភ័យបុគ្គល រួមទាំងប្រវត្តិគ្រួសារ ហ្សែន និងរបៀបរស់នៅ។ សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួន ជម្រើសល្អប្រហែលជាមិនពិសាទាល់តែសោះ។
© 2025 __ Copyright. Developed by Ruder Finn ERA
